Soorten skiwoningen in Zwitserland: de Lex Weber uitgelegd

In Zwitserland zijn er verschillende soorten onroerend goed, zoals hoofdwoningen (voor fulltime bewoning), tweede woningen of vakantiehuizen (die onder invloed van seizoensschommelingen of voor verhuur worden gebruikt), toeristische woningen (die een deel van het jaar moeten worden verhuurd) en appartementen met hotelservice (die binnen skigebieden worden beheerd). Kopers kunnen ook kiezen tussen appartementen of chalets, hoewel de beperkingen voor buitenlandse kopers per kanton en type onroerend goed verschillen.

In Zwitserland is een eerste woning, of hoofdverblijfplaats, het onroerend goed waar u het grootste deel van het jaar woont en officieel geregistreerd staat. Het is uw hoofdverblijfplaats.

Een tweede woning, vaak een vakantiehuis genoemd, wordt af en toe gebruikt voor vakanties of weekendjes weg. Er gelden meestal beperkingen voor tweede woningen; veel gemeenten beperken het aantal dat u mag bezitten en buitenlandse kopers mogen deze doorgaans alleen kopen in aangewezen toeristische gebieden.

Om fulltime in een tweede woning in Zwitserland te wonen, moet u beschikken over een geldige Zwitserse verblijfsvergunning en moet het onroerend goed volgens de lokale bestemmingsplannen voor dergelijk gebruik zijn goedgekeurd met een vergunning. Buitenlandse kopers die geen verblijfsvergunning hebben, kunnen een tweede woning doorgaans niet als hoofdverblijfplaats gebruiken, aangezien deze woningen zijn bestemd voor vakantiegebruik en vaak onderworpen zijn aan bezettingsbeperkingen volgens de Zwitserse wetgeving.

In Zwitserland worden appartementen en chalets meestal verkocht als eigendommen in volle eigendom, wat betekent dat u de eigendom volledig in bezit hebt. Eigenaars van appartementen delen doorgaans het eigendom van de gemeenschappelijke ruimtes van het gebouw, terwijl eigenaars van chalets over het algemeen zowel de grond als het gebouw in eigendom hebben. Buitenlandse kopers kunnen echter te maken krijgen met beperkingen met betrekking tot de grootte, het gebruik of de locatie van het onroerend goed als gevolg van de Zwitserse onroerendgoedwetgeving.

Nieuwbouw beschikt over een bouwgarantie, die volgens de Zwitserse wetgeving doorgaans 2 tot 5 jaar geldig is. Kopers kunnen ook off-plan woningen aanpassen aan hun wensen. Nieuwbouw kan echter duurder zijn, vertraging oplopen en komt minder vaak voor in tweedehuisgemeenschappen vanwege de in 2012 ingestelde limiet van 20% voor nieuwe vakantiehuizen.

Tweedehandswoningen bieden daarentegen vaak een betere locatie en kunnen direct worden betrokken, soms met een bewezen verhuurgeschiedenis. Ze kunnen echter renovaties en energie-upgrades vereisen, wat de exploitatiekosten kan verhogen. De transactiekosten voor kopers zijn over het algemeen bescheiden volgens EU-normen en variëren in veel kantons van 2,5% tot 3,8%.